3-BOMBA Bİ TERAPİ

BOMBA Bİ TERAPİ

(28 Haziran 2016 tarihinde Atatürk Havalimanında meydana gelen canlı bomba terör saldırısında kızımla beraber yaralandık. Bu yazı tedavi gördüğüm hastanede kaleme alınmıştır )

Bu gece hastanede onur konuğum, travma arkadaşım ve sevgili kızım Rümeysa…
Gündüz sevdiklerimizi ağırladık, odamızda dinleniyoruz artık. Rümeysa’nın kontrolü var saat ikide, sonrasında bizde kalacak; genelde oyun eğlence halinde…
Olaydan sonra ilk defa bana bu gece baba ben tekrar bomba patlamasından korkuyorum dedi. Başladık konuşmaya;
– Öyle mi, bu çok normal kızım, bu senin için çok önemli, biraz bunun hakkında konuşalım mı?
– Konuşalım baba…
– Şimdi ellerini bana ver ve düşün bakalım yeniden patlama olursa en çok neler olmasından korkarsın?
– Sana zarar gelmesinden korkarım.
– Babanın zarar görmesinden endişe ediyorsun, gerçekten kimse babasına zarar gelmesini istemez, dimi Rümeysa? (Duyguları normalleştirme, onu inkâr etmeme, onu teselli etmeden duygularını ona yansıtma)
– Hı hı…
– Peki, başka ne olmasından korkarsın?
– Benim diğer ayağımın kırılmasından bana tekrar çok iğne yapmalarından korkarım…
– Evet, bu süreçte senin de canın çok yandı. Yeniden aynı şeyi yaşamaktan ve ikisi de kırık olursa yürüyememekten endişe ediyorsun.
– Ama ben kendime çok şaşırıyorum baba ayağım o gün kırık nasıl yürüyebildim ben? (Muhtemelen sağlık görevlilerine teslim edilmeyene dek bacağı yaralı zannedilmiş, Rümeysa da kucakta hastaneye götürülmüş o kendini yürüyorum sanmış )
– Demek ki çok güçlü olmalısın bu durumlarda, ilginç gerçekten nasıl yürüyebildin? (Dolaylı güç telkini)
– Babacım gel seninle istersen patlama yerine gidelim hayalimizde ne dersin? Yeniden bombanın nasıl patladığını görelim. (Travmanın üstesinden gelmenin en iyi yolu onu yeniden yaşamaktır. Moreno)
– Ama korkarım ben gitmeyelim oraya
– Bir fikrim var babacım, biz helikoptere binip yukardan izleyelim havalimanını ne dersin? (Kademeli yakınlaştırma)
– (Gülüyor) Oluur!
– O zaman kemerlerini bağla sıkı dur
– Uçuyoruuuuzzzzz!!!
– Dıgı dıgı dıgı dıgı dıgı….
– İşte yukardayız, görüyor musun orayı?
– Evet görüyorum
– Nasıl görünüyor?
– Çok güzeeeel..
– Peki, şimdi oraya birkaç kötü adam gelecek ve bombayı patlatacaklar izleyelim mi onları?
– Biraz daha yükselelim baba. (yakınlaşma ayarlaması)
– Tamam, biraz daha yükseliyoruz
– Aaa baba uzaya çıktık. ( önce çok uzaktan bakmak istiyor demek ki)
– Evet, şimdi orası çok küçük, o insanlar da artık karınca gibi, artık izleyelim mi?
– Onları izleyelim baba,
– Şimdi o üç kötü adam geliyorlar ve ben beşten geriye sayacağım sıfır dediğimde patlama olacak beş, dört, üç, iki, bir, sıfıııır ve booom !!!
– Ama boom olmasın! (hala korkuyor)
– Şu ses olsun ‘’çıkıt’’ ( sesi kendi üretiyor, kademeli yaklaşıyor sesi yumuşatıyor)
– Tamam, çıkıt sesi olsun, şimdi helikopteri biraz daha indirelim mi tekrardan? Üç kötü adam geliyor ve beşten geriye sayıyorum beş, dört, üç, iki, bir, sıfııır ve çıkıt. Rümeysa, biliyor musun bu sesi çokça yaparsak alışırız korkmayız artık.
– Hadi yapalım baba
Hep beraber başlıyoruz çıkıt çıkıt çıkıt çıkıt çıkıt… (taşırma yöntemi)
– ( Gülüyor) Ne komikmiş bu ya Allah Allah…
– Hadi gel biraz daha yaklaşalım havalimanına, bu sefer patlama oluyor yere bir kız çocuğu düşüyor ( çaktırmadan yaklaştırabilir miyim diye düşünüyorum ama yemiyor) Bana gülerek yav baba beni işin içine koydun ya diyor..
– Ya o başka bir kız çocuğu da olabilir ama ( yöntem değil bildiğin kıvırma )
– Öyleyse ona yardım edebiliriz
– Tabii ya hemen onu helikopterimize alalım, hastaneye yetiştirelim. Tamam, alıyoruz onu. Gel bakalım güzel çocuk, Rümeysa sen istersen onu kucağında tut, onu sev, ona sarıl sana bir şey olmayacak de, ben hastanenin yolunu biliyorum. Şimdi onu yetiştireceğiz. ( Görev alma travmayı hafifletir) Hadi bakalım hastaneye geliyoruz. Anne babasının adını sordun mu Rümeysa?
– Sordum baba
– Tamam, görevlilere verelim anne babasına hemen bulurlar
– Tamam bebek söz sana hiçbir şey olmayacak. Baba biliyor musun ben artık bombalardan hiç korkmuyorum!
– Demek daha güçlüsün artık, süpeerrr! Giderek daha güçleniyorsun ( çocuk bitti diye bittiğini hemen sanmam ama bu seans iyi geçti sanırım)
– Artık uyuma zamanı hadi bakalım, bir daha konuşmak istersen benimle konuşabilirsin yeniden bu konuyu tamam mı?
– Tamam baba..
– Anne?
– Efendim kızım?
– Sen bombadan korkuyor musun?
– Biraz korkuyorum ama çok değil
– İstersen sana psikologluk yapabilirim
– Hahaha hep beraber gülüyoruz

Mehmet Akif Aydın
Uzm.Psikolojik Danışman